Yönetmen: Jean-Marc Vallee
Yapım: 2011
Dram, Romantik
1960 lı yıllar Paris. Yalnız bir anne Jacqueline (Vanessa Paradis) ve Down Sendromlu oğlu Laurent (Marin Gerrier) ile verdiği yaşam mücadelesini, oğlunu yaşatmak, eğitmek için verdiği çabayı izliyoruz. Oğluna tutku ile bağlı. Her anne gibi oğlunu çok seviyor fakat bu sevgi ve tutku onu hiç kimseyle paylaşamamaya kadar varıyor. Çok fedakar, hayatında sadece oğlu var, hayatının anlamı, yaşama sebebi oğlu fakat bu sonunda hastalıklı bir hal alıyor.
2011 Montreal, 40'lı yaşlarda DJ olan Antoine (Kevin Parent) , 2 kızı, bir zamanlar ruh eşi olduğunu düşündüğü fakat ayrıldığı eşi Carol (Hélène Florent) ve yeni aşkı Rose (Evelyne Brochu) arasında hayatına devam ediyor. Antonie ve Carol çok küçük yaşlardan beri birlikte, bütün hayatları birlikte geçmiş. Carol Antonio'nun ruh eşi olduğundan çok emin ve ayrılmaları derin izler bırakıyor, toparlanamıyor. (Aşağıda ki fotoğrafta ki sahneye dikkat edin, filmin sonunda karşınıza çıkacak, Carol ve Antonio daha çok gençler ve arkalarında ki duvarda ki fotoğrafın bir anlamı var!)
Film 2 ayrı hikaye etrafında devam ediyor. Hikayeler arasın da bağlantı kurmaya çalışıyorsunuz ama filmin sonuna kadar hiç bir ip ucu yok. Hikayeler paralel gidiyor aslında. İki hikayede de sevenlerin arasına giren bir sarışın kadın var.
Jacqueline ve Laurent arasında ki küçük Down Sendromlu Rose. Rose ve Laurent birbirlerini okulda ilk gördükleri anda kocaman bir sarılmayla, yaşlarından beklenmeyecek bir şekilde birbirilerine bağlanıyorlar. Jacqueline oğlunun kendinden başka birisini bu kadar çok sevmesini, Rose'dan ayrılmak istememesini kabul edemiyor.
Diğer tarafta günümüze geldiğimiz de ise Antoine ve Carol arasında ki Rose var. Carol ruh eşinin başka birisine aşık olmasını kabullenemiyor, bütün hayatı boyunca inandığı ve bağlandığı aşk'ın aslında gerçek olmaması düşüncesi hayatına devam etmesine engel oluyor. Bu sırada gördüğü ve anlam veremediği rüyaları, uyurgezerliği, gördüğü hayaller ile baş etmeye çalışıyor bir yandan da. Rüyalarına anlam verme çabasında, eğer gördüğü şeylerin bir anlamını bulamazsa çıldıracak gibi, Antoine ile ilişkisine bir anlam vermek zorunda, ayrılığı bile geçerli kılıp hayatına devam etmesine yardım edecek bir anlam.
Jacqueline ve Carol'un durumla baş etme yolları çok farklı. Film ile ilgili çok fazla bilgi verip sonunun süprizini de kaçırmak istemiyorum. Ama çok zekice ve ilginç bir şekilde bağlanıyor iki hikaye birbirine ve filmin sonunda film boyunca gördüğünüz bütün detaylar anlamlanmaya başlıyor. Zaten biliyoruz izlerken bir şekilde bağlanmalı hikayeler ama sonuna kadar sürprizi kaçmadan merakla bekliyoruz.
Film ile ilgili söylenecek en önemli şey ise, bu film bence müzikleri için bile izlenir. Zaten isminden de anlayacağınız üzere Cafe De Flore şarkısının film de yeri büyük. Her iki hikayede de bu şarkının kendine göre anlamı var.
Ben filmi çok güzel, ilginç ve sürükleyici buldum. Hatta film ile ilgili daha uzun uzun yazmak istiyorum, farkettiğim tüm detayları, sevdiğim replikleri anlatmak istiyorum ama filmin keyfini çıkararak izlemeniz için susmalıyım : )
Antoine'nin havaalanın da ailesinden ayrılırken gözünden akan yaşı eliyle silmesi ve o gözyaşının parmağından akma detayı harikaydı!! Bu film de bolca böyle üzerinde düşünülmüş, harika sahneler var.
Eğer reenkarnasyon konusunu ilginç buluyorsanız ya da inanıyorsanız bence izlemelisiniz. Film bence farklı biçimlerdeki sevgileri, ilişkileri, aşkı, mutluluğu, çaresizliği çok güzel aktarmış izleyiciye. Ve çok güzel bağlamış, eksik kalan hiç birşey yok filmin sonunda, herşey yerini buluyor.
IMDB Puanı : 7.2
